Z zakrystianinem p. Józefem Matyskiem rozmawia Aleksander Devosges Cuber

- A.D.C.: Znają Pana chyba wszyscy mieszkańcy Głogówka. Jest Pan od II wojny światowej opiekunem i gospodarzem kościoła św. Bartłomieja, a i z naszym miastem związane jest całe Pańskie życie... Proszę opowiedzieć o swojej rodzinie, swoim dzieciństwie.

- J.M.: Urodziłem się w Głogówku. Na Oraczach miesz­kała moja rodzina i ja mieszkam tam do dnia dzisiejszego. Mój ojciec pochodził z głubczyckiego, z Tomic. Był Niem­cem a mama mieszkała zawsze na Oraczach i znała zarów­no język polski jak i niemiecki. Dlatego, ja też wychowałem się dwujęzycznie. Do szkoły chodziłem w Głogówku, która wtedy znajdowała się koło synagogi. Była inna niż dzi­siejsze, tak zwana dwuklatkowa, z częścią dla chłopców i drugą - dla dziewcząt. Tam spędziłem siedem lat, a potem jeszcze trzy lata w szkole na Oraczach. Dzisiaj znajduje się tam przedszkole. Później przez rok uczęszczałem do szko­ły handlowej w Prudniku, gdzie uzyskałem tytuł czeladni­ka kupiectwa. Niestety, choroba uniemożliwiła dalszą na­ukę i dalsze plany zdały się na nic...

Historia ta wydarzyła się dawno, bardzo dawno, w okresie wojny trzydziestoletniej. Glogovia - Głogówek, małe miasteczko na bursztynowym szlaku, zbudowane na nasłonecznionej skarpie pradoliny rzeki Osobłogi, gościło wielu podróżników.

Uprawiano tu winorośl, z której wyrabiano wspania­łe wino gronowe, śladem tego jest kiść winogron umiesz­czonych w herbie miasta.

Wino magazyno­wano w wybudowa­nych pod miastem tunelach, które mo­gły służyć również jako kryjówka przed prześladowcami. Wraz z zaciężnym wojskiem szwedz­kim przywędrował też do nas wielki obieżyświat – Złoty Smok o Trzech Głowach. Był to chyba jedyny na świecie wesoły smok i na do­datek poliglota. Jednocześnie mógł mówić trzema różny­mi językami. Bardzo lubił dzieci, którym pozwalał się gła­skać po trzech głowach i jednocześnie śpiewał im piosen­ki trzema różnymi głosami.