Głogówek Online
 
25 | 05 | 2017
Historyczne kalendarium Głogówka oraz ziemi głogóweckiej Drukuj
Historia - Artykuły i Opracowania
Autor: Andreas Martin Smarzly   
Wtorek, 02 Październik 2007 11:23

Andreas M. Smarzly, Günter Hauptstock, Janusz Wiszniewski

Historyczne kalendarium Głogówka oraz ziemi głogóweckiej 

Pojedyncze podania o pierwszej wzmiance Głogówka w „ruskich źródłach” z 1076 roku, to nowoczesna legenda. Owe „ruskie źródła” do dzisiaj nie zostały ujawnione, a w wypadku istnienia takich dokumentów, mówią one z pewnością o mieście Głogowie (Groß Glogau) na Dolnym śląsku, w okolicach którego znajdowały się w danym czasie wojska ruskie, wspomagające polskiego króla Bolesława II Śmiałego w wojnie z czeskim księciem Vratislavem II. Pierwsza wzmianka Głogówka, to dokument cystersów w Lubiążu, datowany na czas 1212/14, w którym mowa jest o zakładaniu nowych miejscowości w okolicy pomiędzy Głogówkiem (Glogov), Kazimierzem (Ierozlauie, que nunc Cazemiria dicitur) i rzekami Stradunią i Osobłogą  (fluvios Stradunam et Ozoblog).


1175 W dokumencie księcia śląskiego Bolesława I Wysokiego (*1127+1201) do cystersów z Lubiąża, po raz pierwszy występuje pisemnie miejscowość na ziemi głogóweckiej. Chodzi tu o wioskę villa Martini (Kózki / Koske).
11. listopada 1201Książe śląski Bolesław I Wysoki potwierdza darowiznę swego zmarłego syna, księcia opolskiego Jaroslawa (+22.03.1201), cystersom z Pforty (Sachsen-Anhalt), których Jaroslaw osadził wczesniej w wiosce Jaroslaue (Kazimierz / Kasimir), i którzy ziemie te znowu oddali. Darowiznę tą -1000 łanów ziemi pomiędzy rzekami Osobłogą i Stradunią- objęli teraz cystersi z Lubiąża.
1217 W dokumencie księcia opolsko-raciborskiego Kazimierza I (*1178+1230) występują po raz pierwszy miejscowości Virk (Wierzch / Deutsch Müllmen) i Milowanow (Mionów / Müllmen).
1218 W dokumencie biskupa wrocławskiego Lorenza (+1232) do Günthra, opata cystersów z Lubiąża, występuje po raz pierwszy miejscowość Loucowici (Łowkowice / Lobkowitz).
08. września 1223Biskup Lorenz ustala obszar parafii św. Maryji w Kazimierzu pomiędzy rzekami Osobłoga – Stradunia - Odra, ze wszystkimi do teraz i w przyszłości założonymi, tutaj po raz pierwszy wzmiankowanymi, wioskami: Nisulouizk (Pokrzywnica / Nesselwitz), Ocnant (Otmęt / Ottmuth), ultra Stradunam (Stradunia / Straduna) Grudina (Grudynia / Grauden), Smogor (Śmicz / Schmitsch), Karcouo (Karchów / Karchwitz), Gozchenchino (Gościęcin / Kostenthal), Kozki (Kózki / Koske), Traunizc (Trawnik / Trawnig), Tuardoua (Twardawa), Zuestoua (Zwiastowice / Schwesterwitz), Nacizhlai (Naczęsławice / Groß Nimsdorf), villa Vrbani (Urbanowice / Urbanowitz) oraz tribus villis Andree (Wróblin / Fröbel ?)”.
06. listopada 1255Biskup ołomuniecki Bruno von Schauenburg (*1205+1280) daruje, za wierną służbę, swemu poddanemu seneszalowi, rycerzowi Herbordowi von Fullstein wioski Glesin (Klisino / Gläsen) i Thomaz (Tomice / Thomnitz).
21. stycznia 1226Biskup Lorenz daruje szpitalowi Ducha świętego we Wrocławiu dziesięcinę z dworu Martina „Martin Sohn des Semena gen. Wroblin”, przypuszczalnie przyszłej wioski Kózki opodal Wróblina.
1228 W dokumencie księcia opolskiego Kazimierza I występują m. in. po raz pierwszy miejscowości z ziemi głogóweckiej: Wroblino (Wróblin / Fröbel), Bedrchouici (Biedrzychowice / Friedersdorf), Walchi (Walce / Walzen), Groholuba (Grocholub), Straduna (Stradunia / Straduna), Svsela (Żużela / Zuzella) i Brosci (Brożce / Broschütz).
25. maja 1240Książę opolski Mieszko II Otyły (*1220+1246) zezwala Zakonowi Joannitów na założenie, na prawie niemieckim (Neumarkter Recht), wioski Repic (Rzepcze / Repsch).
12. kwietnia 1245Książę Mieszko II odstępuje klasztorowi cystersów w Lubiążu, w z zamian za wioski Szonów (Schönau) i Klisino, majątek w Kazimierzu z dobrami w Łowkowicach oraz Komornikach wraz z łąkami i lasami, z prawem do urządzania młynów wodnych, rybołóstwa oraz polowania na bobry. Żyjący dotychczas na prawie niemieckim mieszkańcy Kazimierza, Łowkowic i Komornik zostają uwolnieni od służby wojskowej (oprócz obrony kraju) oraz od wszelkich podatków, a opat cystersów otrzymuje prawo najwyższego sądownictwa nad mieszkańcami tych wiosek.
29. września 1252Biskup ołomuniecki Bruno ustala wioskę Razlawiz nad Osobłogą (Racławice śląskie / Deutsch Rasselwitz).
25. lipca 1264Pierwsza wzmianka o podgłogóweckiej wsi Rozkochów. Wzmiankowany jest sołtys nazwiskiem Johannes sculeto de Roscochove.
1265 Zakon Braci Mniejszych (frańciszkanie) buduje w Głogówku klasztor i kościół klasztorny. Pierwsi trzej mnisi pochodzą z Czech.
16. maja 1274Książę opolski Władysław I (*1225+1281) potwierdza klasztorowi cystersów w Lubiążu prawo do posiadania wiosek Kazimierz, Łowkowice oraz Kerpino (Kierpień / Kerpen) na prawie niemieckim oraz pod pełnym sądownictwem opata klasztoru cystersów.
21. grudnia 1275
1275 Wladyslaw I nadaje przywilej wybierania radnych
Książę Władysław I nadaje Głogówkowi przywilej wybierania dwunastu zaprzysiężonych radnych spośród spośród mieszczan. Miasto ma prawo do karania mieszczan nieposłusznych radzie miejskiej „na ciele oraz na majątku„. Dodatkowo miasto otrzymuje od księcia przywilej urządzania corocznego jarmarku w dniu św. Jerzego (23. kwietnia). Kupcy uczestniczący w jarmarku są przez następne sześć lat zwolnieni od wszelkiego cła oraz podatków.
1281 W dokumencie, w którym książę Kazimierz I Bytomski (*1253+1312) uwalnia magistra Gottfrieda w Kazimierzu od płacenia podatków za las o wielkości 4 łanów, książę nosi tytuł „księcia głogóweckiego” (Kazimirus dei gratia dux Glogouiensis).
1284 Głogówek i ziemia głogówecka przypadają księciu opolskiemu Bolkowi I (*1254+1313).
10. czerwca 1284Pierwszy raz mowa o głogóweckim księdzu Tilo.
17. stycznia 1291Po złożeniu hołdu lennego poprzez księcia Bolka I królowi czeskiemu i niemieckiemu księciu elektorze Wacławowi II (*1271+1305), księstwo opolskie, a w tym i Głogówek, podlegają koronie czeskiej i pośrednio Rzeszy rzymsko-niemieckiej.
1295 Pierwszy dokument (wójta głogóweckiego Konrada) z nazwiskami tutejszych mieszczan: Albert Glan, Peter Christiani, Heinrich der Lange, Sibotho Calo, Sidelmann Cultellfaber, Jesco Werner, Heinrich Buchner, Ludwig zwany Dinco, Memmingus Buchner, Heinemann Heylewigis, Nicolaus Mergardus, Hermann Heller, Jane der Zimmermann, Heinrich Melkinhaym, Henz brat Siffrida, Heinrich Ylieni, Roncus Heckil, Werner Gallicus, Heinemann syn Weissa, Buchner, Eckhard brat księdza Tilo, Gottfried, Kemmo i Rüdiger. Ludność tutejsza składa się widocznie już w owym czasie z potomków plemion słowiańskich (Opolanie i Golęszycy) oraz sporej części mieszkańców pochodzenia niemieckiego.
02. lutego 1298Z dokumentu datowanego właśnie w tym dniu pochodzi najstarsza znana autentyczna pieczęć Głogówka.
24. grudnia 1311Lorenz, pan i dziedzic w Głogowcu (Glöglichen), sprzedaje cystersom z Kazimierza pole, otrzymane w spadku, uwolnione od wszelkich czynszów, dziesięcin oraz służb, położone pomiędzy Głogówkiem a Tomicami.
14. maja 1313Po śmierci księcia Bolka I i podziale księstwa opolskiego, Głogówek znajduje się w granicach nowego księstwa niemodlińskiego, rządzonego przez księcia Bolko von Falkenberg (*1293+1365).
05. stycznia 1318Książę Bolko von Falkenberg potwierdza sprzedaż pięciu ław mięsnych w Głogówku (uprawnienia do miejsca i sprzedaży wędlin na głogóweckim rynku) przez Heinricha i Arnolda, synów Gottfrieda von Gläsen, Reynhardowi przeorowi cystersów w Kazimierzu.
04. stycznia 1321Książę Bolko von Falkenberg oddaje w zastaw opatowi cystersów z Lubiąża (za 200 marek) cztery łany (64 hektary) ziemi z książęcych dóbr w Dzierżysławicach (Dirschelwitz).
20. grudnia 1324Papież Jan XXII potwierdza w Awinionie klerykowi z wrocławskiej diecezji, Hermannowi, synowi Heinricha von Kerpin (Kierpien), dochody z urzędu kościelnego w miejscowości Tschirnowitz w diecezji Olmütz (Ołomuniec/Morawy).
18. lutego 1327Książę Bolko von Falkenberg dostaje od króla Johanna von Luxemburg (*1296+1346) ponownie ziemię niemodlińską z miastami Niemodlin, Głogówek i Biała jako lenno dziedziczne.
19. sierpnia 1359Książę Bolko von Falkenberg darowuje miastu Głogówek (Glogovia superior) roczny czynsz ze stoisk (sklepów) na rynku oraz w ratuszu.
23. kwietnia 1372Książę Heinrich von Falkenberg (*1345+1382) nadaje Głogówku prawo miejskie wzorowane na prawie miasta Wrocławia (prawo niemieckie).
24. lutego 1379Książę Heinrich podnosi kościół parafialny św. Bartłomieja do godności kolegiaty z 4 prałatami. Obok buduje szkołę kolegiacką. Nadzór nad nią miał prałat – scholastyka.
27. czerwca 1379Administracja Kurii Biskipiej we Wrocławiu, na wniosek księcia Heinricha, ustaliła, aby głogóweccy księża odziani byli w takie same szaty jak we Wrocławiu.
25. lutego 1380Książę Heinrich przyznaje kapitule głogóweckiej i kanonikom fundacji kościoła św. Bartłomieja wieczny czynsz w formie sześciu wiader miodu.
14. września 1382Po śmierci księcia Heinricha von Falkenberg, Głogówek zostaje na mocy w 1372 roku przez cesarza Karla IV (*1316+1378) zatwierdzonego układu sukcesyjnego, ponownie przejęty przez księstwo opolskie.
28. kwietnia 1384Głogówek przystępuje do Związku Miejskiego, założonego tego dnia w Prudniku (Neustadt) przez opolskiego księcia Władysława II (*1330+1401) i składającego się z 21 miast księstwa opolskiego i wieluńskiego. Głównym zadaniem Związku jest wspólna walka miast przeciw bandom rozbójniczym.
14. sierpnia 1386Książę opolski Władysław II darowuje miastu Głogówek (Wenygen Glogaw) na wieczną posiadłość wioskę Hyndirdorff (Oracze / Hinterdorf), Vordirdorf (przedmieście / Vorderdorf), jak i wszelkie czynsze z ziemi miejskiej i pozamiejskiej oraz w wiosce Weyngassen (Winiary / Weingasse). Do tego otrzymuje miasto podatek (czynsz) z folwarku, który książę sprzedał mieszczanom Martinowi Schteczil i Nitcze Langenfleiser.
05. paźdz. 1387Opat cystersów Johannes III i kapituła klasztoru w Lubiążu sprzedają miastu „obristin Glogaw” (Głogówek) oraz mieszkańcom miasta las w Tomicach.
20. stycznia 1388Książę Władysław II funduje opodal Głogówka, na mochowskich łąkach, klasztor o.o. Paulinów (Pauliner Wiese), którym ofiaruje wioski Olbrachcice (Olbersdorf), Leśnik (Leschnig), Widerowiec (Wiedrowitz) oraz część Mochowa (Mochau). Pierwsi eremici pochodzą z Węgier.
05. lipca 1395Papież Bonifacy IX nakazuje Nikolausowi, opatowi klasztoru św. Maryji na Piasku we Wrocławiu, sprawdzić, czy nowoufundowana (1379) kolegiata pod wezwaniem św. Bartłomieja w Głogówku (superiori Glogovia) służy mnożeniu słowa bożego i bożych przykazań. W takim wypadku opat Nikolaus fundację ma potwierdzić, co czyni sześć miesięcy później.
03. listopada 1398Pochodzący z Głogówka altarysta (duchowny pełniący funkcje przy konkretnym ołtarzu i pobierający z tym związane dochody) kościoła parafialnego we Lwowie (Lemburg Halicensis diocesis), Johannes Franczkonis, sprzedaje za pośrednictwem głogóweckiego vikariusza Johannesa Gocze głogóweckiej kolegiacie winnicę, którą otrzymał w spadku. Winnica położona jest w Głogówku za zamkiem, na końcu Mühlgasse, po prawej stronie w kierunku mochowskiego lasu.
04. kwietnia 1399Wrocławska rada miejska potwierdza nadanie prawa wrocławskiego wraz z uprawnieniami do używania jego ustroju prawnego (prawo niemieckie) miastu Głogówek (Obirsten Glogaw), które zostało niegdyś nadane przez radę wrocławską na wspólną prośbę księcia niemodlińskiego Heinricha oraz rady miasta Głogówka. W dokumencie rada wrocławska wyraźnie zabrania Głogówku powiadamiania innych miast o wrocławskim ustroju prawnym.
06. lipca 1399Dwudziestu jeden wysokich szlachciców z ziemi głogóweckiej w otoczeniu księcia Władysława II poręczają w Głogówku testament księcia na rzecz jego żony księżnej Offki. Są nimi: Nicze Grensin, rycerz Nicze von der Kozil, Jaroslaw Kornicz, Petr Schoff von Schemansdorf, Wythe von Bathaw, starosta głogówecki Petrasch von Reschaw, starosta strzelecki Othe Bes, Hanus Struch, Herbert Bes, Adam Bes von Rassilwicz, Jesco von Lescowicz, Hanuschke von Mochaw, Burkart von Glesin, Heinsich Stange, Umey Heinrich, Wernke von Kornicz, Niclas Seydlicz, Jacusch von Cornicz, Jeschke Syssel, Hanusske von Kornicz oraz wójt Nicolas von Glogaw.
1416 W głogóweckim klasztorze minorytów przebywa i pracuje przez kilka lat mnich Nikolaus von Cosel, jeden z najsłynniejszych autorów średnio­wiecznej literatury na Górnym śląsku.
20. listopada 1416Księżna Offka von Oppeln potwierdza, że Burchardus von Gläsen z Mochowa i jego żona Agnes sprzedali, za 15 marek, głogóweckiej kolegiacie roczny czynsz w wysokości 1 ½ marek z folwarku oraz dóbr w Mochowie.
20. grudnia 1419Biskup wrocławski książe Konrad IV von Oels (*1380+1447) rozstrzyga spór pomiędzy kapitułą kolegiaty głogóweckiej, reprezentowanej przez dziekana Jakoba Newnicz, oraz panami dziedzicami Wernerem i Janussiusem von Körnitz – Kuttendorf - Slawikau (Kórnica, Stare Kotkowice i Słoków), zastępowanych poprzez pronotariusza Georga Meysnera, o czynsz z tych trzech wioskek w wysokości 3 marek. Czynsz przypada kolegiacie.
13. marca 1428Husyci mimo sojuszu z księciem Bolko V (*1400+1460), napadają Głogówek, grabią miasto, palą kościół oraz klasztor franciszkanów i zabijają co najmniej jednego mnicha. Istnieją wskazówki, że husyci wypalili całe miasto. Książę Bolko V wypędza resztę mnichów z Głogówka i rozwiązuje kolegiatę.
17. czerwca 1437Książę opolski i niemodliński Bernhard (*1374+1455) nadaje, za zasługi wojenne, swojemu bratankowi Bolkowi V, miasto i ziemię „Ober Glogaw”.
12. marca 1441Głogówecki kanonik Otto pojawia się przed biskupem w Wrocławiu i wyjaśnia, że nie jest w stanie uiścić należności (w kwocie 5 marek) za ołtarz, z powodu spustoszenia miasta przez taborytów (wojna husycka w 1428 roku).
1449 Po wygnaniu z Polski, w Głogówku przebywa duchowny Jędrzej Gałka z Dobczyna, profesor Akademii Krakowskiej i zwolennik husytyzmu.
29. stycznia 1455Książę Bolko V nadaje szlachcicowi Gindrzichowi z Milowanowa (Wierzch / Dt. Müllmen), za wierne zasługi, najwyższe prawa w wiosce Kórnicy (Körnitz).
03. czerwca 1461Książę opolski Nikolaus I (*1422+1476) oddaje kolegiacie głogóweckiej, przez księcia Bolka V wcześniej zagarnięte, dobra i otwiera ponownie klasztor franciszkański.
06. czerwca 1463Nuncjusz papieski na Polskę, Śląsk i Prusy Jeronimus, pozwala odprawiać msze w kościele kolegiackim w Głogówku i chować zmarłych wiernych na cmentarzu (zniesienie ekskomuniki ogłoszonej w czasie wojen husyckich).
1478
1478 Wielki pożar
Wielki pożar niszczy dużą część Głogówka.
10. września 1508Opat klasztoru cystersów w Lubiążu Andreas oddaje panu Johannowi Mochowskiemu dwór w Głogówku, za roczny czynsz w wysokości ćwiartki grosza.
11. sierpnia 1531Na prośbę burmistrza i rady miasta, książę opolski Johann III (*1460+1532) daruje głogóweckiemu szpitalowi wolny łan pola, leżący pomiędzy polami zamkowymi oraz pustą ziemia miejską, który do tej pory był bezprawnie obrabiany poprzez zamkowego (książęcego) naczelnika. Jest to pierwsza wzmianka szpitala św. Mikołaja, na przedmieściu Wasservorstadt, dla starych i niezdolny do pracy ludzi.
27. marca 1532
1532  Po śmierci ostatniego księcia opolskiego Johanna III
Po śmierci ostatniego księcia opolskiego Johanna III i wygaśnięciu lenna, księstwo z ziemią głogówecką wraca pod koronę czeską. Cesarz Ferdinand (*1503+1564) wydzierżawia księstwo opolskie margrabiemu Georgowi von Hohenzollern (*1484+1543).
1552 Cesarz Ferdinand I wydzierżawia księstwo opolskie na sześć lat węgierskiej królowej Isabelli Zapolya (*1519+1559).
21. lutego 1557Reformacja na Śląsku (w Głogówku pierwsi protestanci znajdują się już w 1524 roku). Cesarz nakazuje naczelnikowi śląskiemu Hansowi von Oppersdorff ochraniać katolików.
16. sierpnia 1557Cesarz Ferdinand I zezwala miastu Głogówek na urządzanie czwartego targu, dodatkowo do trzech już tutaj odbywanych, w poniedziałki po niedzieli „judica”.
15. grudnia 1558Cesarz Ferdinad I oddaje Głogówek i Koźle w dzierzawę Ottonowi von Zedlitz.
01. stycznia 1562Cesarz Ferdinad I zastawia Ottonowi von Zedlitz państwo kozielsko - głogóweckie na okres dalszych 15 lat. Umowa przewiduje, że w wypadku bezpotomnego zgonu Ottona von Zedlitz jego zięć, Hans von Oppersdorff, odziedziczy w/w dobra.
26. listopada 1562Umiera Otto von Zedlitz, dotychczasowy pan Głogówka i Koźla. Głogówek przypada jako dzierżawa zięciowi von Zedlitza, cesarskiemu marszałkowi polnemu, baronowi Hansowi von Oppersdorff (*1514+1584). Głogówek i ziemia głogówecka zostają przez następne cztery wieki ściśle związane z rodziną von Oppersdorff.
1565 Baron Hans von Oppersdorff buduje nowy zamek w Głogówku.
21. maja 1570Klasztor opuszcza ostatni minoryta (okres Reformacji).
04. kwietnia 1571W Pradze zawarto porozumienie pomiędzy baronem Hansem von Oppersdorff, a przedstawicielami zastawionych miast Głogówka i Koźla, celem „samowykupu“. Głogówek miałby zapłacić Oppersdorffem 65.000 talarów w trzech ratach. Do „samowykupu“ nigdy nie dojdzie.
04. czerwca 1579Cesarz Rudolf II (*1552+1612) potwierdza w Pradze umowę między baronem Hansem, a miastem Głogówek, która w 15 punktach określa m. in. stan zachowania wód, mostów i dróg w mieście, oraz zasady budowy nowych domów i sposób opodatkowania.
16. kwietnia 1582W wielkanocny poniedziałek wybucha w browarze Sabastiana Ziwala pożar, który niszczy 154 domów miejskich, ratusz oraz kościoły parafialny i klasztorny, jak i część zamku. W ogniu ginie żona mieszczanina Georga Beera oraz jego dzieci i służba.
03. lipca 1584Baron Hans von Oppersdorff zostaje pochowany w kościele pod wezwaniem Św. Krzyża w Opolu.
07. lutego 1587Cesarz Rudolf II nadaje miastu Głogówek przywilej pieczętowania czerwonym woskiem.
25. kwietnia 1593Baron Johann Georg II von Oppersdorff (*1550+1606), główny naczelnik cesarski księstwa opolsko-raciborskiego, sprzedaje miastu Głogówek, za 2.000 talarów, browar, uwolniony od wszelkich podatków, dwa ogrody, pola oraz plac przed browarem z wszystkimi spichlerzami w mieście, jak i prawa do piwowarstwa.
16. sierpnia 1595Baron Johann Georg II nabywa za 100.000 talarów państwo głogóweckie z 24 wsiami i wszystkimi do nich należącymi folwarkami, młynami, stawami i lasami, na własność.
30. września 1596Baron Johann Georg II sprzedaje miastu Głogówek 138 ogrodów chmielnych na terenie „Pagnen” (Krautbagnen) za 1.400 talarów oraz za roczny czynsz w wysokości 18 groszy i 1 korca chmielu za każdy ogród. Tego samego dnia Johann Georg II wydaje miastu przywilej, który uwalnia dzieci oraz wszystkie sieroty w Głogówku od wszelkich służb na dworze pańskim. Sieroty mają pod nadzorem rady miasta otrzymać opiekunów (kuratorów).
20. kwietnia 1597Baron Johann Georg II zawiera z miastem Głogówek umowę, że wybuduje wieżę wodną. Baron ponosi koszty budowy, w zamian za to miasto, po uruchomieniu, zapłaci na rzecz barona 100 węgierskich dukatów, a od 1599r coroczny czynsz w wysokości 160 talarów.
07. maja 1597Początek budowy wieży wodnej, która będzie przez nastęne trzysta lat dostarczać wodę do miasta.
29. czerwca 1599Rycerz Hanns der Jüngere Reiswitz von Kandrzin auf Silberkopf morduje, na przedmieściach Głogówka (Oracze), dwóch synów sołtysa Nikolausa Scholza z Kazimierza. Za tą zbrodnię zostaje skazany na ukorzenie się przed rodziną ofiar, pięć miesięcy więzienia w Opolu, zapłacenie kary w wysokości 1.000 talarów oraz wybudowanie krzyża pokutnego (obecnie krzyż wmurowany jest we wschodnią ścianę zamku).
10. czerwca 1601Baron Johann Georg II prosi o przeznaczenie kaplicy w kościele parafialnym na pochowanie swojej rodziny.
10. listopada 1602Baron Johann Georg II wydaje miastu Głogówek nakaz, który zobowiazuje miasto do dostarczania baronowi czterech koni na każdą podróż szlachcica.
23. kwietnia 1603Baron Johann Georg II ofiarowuje 100 talarów na szkołę przy głogóweckiej kolegiacie, gdyż ta, z powodu braku wpływów z czynszów, nie gwarantowała odpowiedniego poziomu nauczania.
1606 Budowa pierwszego kościoła ewangielickiego w Głogówku na placu Rossmarkt.
06. grudnia 1607We Wrocławiu umiera pochodzący z Głogówka Johann Georg Fröhlich von Freudenfels, wysoki urzędnik finansowy cesarza.
1608 Budowa nowego Ratusza.
1612

1612 - bracia strzeleccyPodczas festynu na cześć biskupa wrocławskiego, arcyksięcia Karla von Österreich (*1590+1624), w Nysie uczestniczą również bracia strzeleccy z Głogówka: Bastel Cappal, Adam Rotter i Jean Janocha. Cappal zdobył główną nagrodę. 
30. marca 1616Burmistrz Martin Schneider oraz radni miejscy przyznają wynagrodzenie (z kasy miejskiej) kapłanowi w kościele klasztornym, by wygłaszał kazania w języku niemieckim. Do tej pory mszy odprawiano po łacinie.
24. listopada 1618Fundacja barona Johanna Georga III von Oppersdorffa (*1588+1651) w wysokości 5.461 talarów, na utrzymywanie dwóch vikariuszy w kolegiacie głogóweckiej.
14. lutego 1619

Wojna trzydziestoletnia (1618-1648). Kompania Śląskich Jeźdźców rozpoczyna jednoroczne kwaterowanie w Głogówku. Ludność zmuszona jest dbać o ich aprowizację.
12. marca 1619Baron Johann Georg III uwalnia swoich poddanych od prac przy winnicach, co wskazuje na koniec uprawy winorośli w Głogówku.
25. marca 1620Zmarł w Głogówku przeor i kompozytor Johannes Nucius (ur. ok. 1560)
29. listopada 1620Baron Johann Georg III odkupuje, od spadkobierców Schweinocha, dobra klasztorne.
07. kwietnia 1625W szczytowym okresie kontrreformacji, na prośbę katolickiego barona Johanna Georga III pojawia się w mieście trzyosobowa cesarska komisja specjalna, która zabiera protestantom klucze do ich kościoła i szkoły oraz wydaje nakaz zburzenia protestanckiego budynku kościelnego oraz szkolnego.
22. czerwca 1626Baron Johann Georg III otrzymuje z rąk cesarza Ferdinanda II (*1578+1637) dziedziczny tytuł Reichsgrafa (hrabiego Rzeszy).
28. lipca 1627Hrabia Rzeszy Johann Georg III von Oppersdorff wydaje dekret, który zabrania mieszkańcom miasta Głogówek siewu na tzw. trzecim polu. Pola te są przeznaczone na wypasanie pańskiego bydła.
17. listopada 1628Hrabia Johann Georg III i miasto Głogówek zawierają kontrakt, który uwalnia szlachcica od wszelkich podatków miejskich na ziemiach, które von Oppersdorff nabył od pana Schweinocha, Eliasa Botersa, pani Ossig oraz innych.
24. listopada 1628Hrabia Johann Georg III funduje na nowo klasztor franciszkański w Głogówku, który został zniszczony w wielkim pożarze w 1582 roku. Klasztor ma prowadzić 12 mnichów. Pierwsi dwaj pojawiają się w Głogówku już sześć dni po fundacji.
08. grudnia 1628Wojna religijna w Głogówku zakończyła się zwycięstwem strony katolickiej. Burmistrz, rada miasta i ławnicy, za pozwoleniem pana dziedzica hrabiego Johanna Georga III, w obecności radcy cesarskiego, kanonika we Wrocławiu, Nysie i Raciborzu i dziekana głogóweckiego dr Adama Karas von Rhombstein, zaprzysięgli, a wszystkie cechy potwierdziły, że: w mieście żadni innowiercy nie będą tolerowani, a kobiety wyznania luterańskiego mają zostać nawrócone na katolicyzm i nie mogą brać komunii poza murami miasta, w przeciwnym razie mają zostać pochowane bez kościelnych rytów, a wdowy mają zostać z miasta wygnane. Od tego roku, w „niedziele cantate„ (czwarta niedziela po Wielkanocy), odbywać się będzie corocznie procesja z pola w Dzierzysławicach, na którym ewangeliccy mieszkańcy Głogówka zostali nawróceni na katolicyzm, do kościoła w Głogówku. Po zwycięstwie strony katolickiej w Głogówku, cesarz Ferdinand II przyznaje głogówczanom prawo organizowania procesji „przyrzeczeniowej”.
02. lutego 1629Do Głogówka wraca ze Strzegomia (Striegau) hostia, która tam przetrwała okres Reformacji. Umieszczono ją w małym złotym cyborium w ołtarzu kaplicy św. Antoniego. Przypomina o tym tablica umieszczona nad wejściem do kaplicy.
24. kwietnia 1629Hrabia Johann Georg III funduje dziekanowi głogóweckiemu (dr Adam Karas von Rhombstein) rocznie 200 talarów i przekazuje mu dwa kościoły filialne w Rzepczu i Nowym Browińcu (Deutsch Probnitz). Dziekan zobowiązuje się za to na utrzymywanie dwóch wikariuszy. Prałat - scholastyk zostaje zobowiązany do stałej bytności w głogóweckiej kolegiacie oraz do odprawiania mszy w języku niemieckim.
02. maja 1631Umiera pierwsza żona hrabiego Johanna Georga III, Polixena von Oppersdorff z domu von Promnitz (ur. 1594). Ciało złożono w kościele parafialnym, a serce za czarną pamiątkowa tablicą w kościele klasztornym.
23. paźdz. 1632Sprzymierzeni z wojskami szwedzkimi generała Johanna Georga von Arnheim, książę Karl von Schleswig-Holstein i książę Friedrich von Sachsen-Altenburg zajmują (600 żołnierzy i 9 dział) Głogówek. Opuszczając na drugi dzień miasto (250 dragonów i 60 kirasjerów pozostaje w mieście do 16.11.), wrogowie cesarza powodują pożar, który niszczy 3 stodoły ze zbożem oraz 6 domów mieszkalnych. W wyniku pożaru ginie syn głogóweckiego pasterza, 5 żołnierzy oraz 20 koni.
25. marca 1633Przez nieuwagę saksońskiego pułkownika Droste, wybucha w Głogówku pożar, który niszczy 2/3 miasta.
31. lipca 1636Hrabia Johann Georg III wysyła rzeźników do Polski w celu zakupu wołów, koni i owiec.
20. lutego 1642Hrabia Johann Georg III zakłada ordynację (majorat). Umowa reguluje administrację, dziedziczenie itp. sprawy hrabiowskich posiadłości.
20. kwietnia 1642Biskup wrocławski Johann Balthasar Liesch von Hornau (*1592+1661) poświadcza, że jezuita Christophorus Scheiner otrzymał w Rzymie relikwie św. Kandydy i pozwala nosić je w czasie procesji.
07. czerwca 1642Szwedzi plądrują miasto i okoliczne wioski. Straty wyceniono na 20.000 talarów.
13. paźdz. 1643Wojska szwedzkie pod dowództwem generała Leonarda Thorstensona okupują poprzez sześć dni Głogówek. Szkody wynikłe w wyniku plądrowań wyniosły 126.089 talarów.
1645 Rozpoczyna się dwuletnia rozbudowa zamku w Głogówku. Siedziba Oppersdorffów otrzymuje wtedy wygląd, jaki w większości jeszcze dzisiaj znamy.
30. maja 1645Cesarz Ferdinand III (*1608+1657) wydzierżawia na 50 lat królowi polskiemu Władysławowi IV (*1595+1648) księstwo opolskie wraz z Głogówkiem. Po abdykacji króla Jana II Kazimierza (*1609+1679) w 1668 roku, dzierżawa wygasa.
05. paźdz. 1645Wojska szwedzkiego generała Hansa Christopha hrabiego von Königsmarck ponownie plądrują miasto.
24. paźdz. 1648Koniec wojny 30 – letniej. Szkody, jakie miasto poniosło, poprzez grabieże, pożary, zakwaterowania wojsk, daniny itd. opiewają na sumę 412.632 talarów 17 groszy i 9 halerzy.
19. kwietnia 1649Hrabia Johann Georg III nakazuje Radzie Miejskiej upominać i karać mieszczan, którzy nie biorą udziału w procesji na Gliniana Górkę i procesji Bożego Ciała.
24. czerwca 1649Sakramentu bierzmowania „młodym i starym mieszkańcom miasta” udziela w Głogówku wrocławski biskup Johann Balthasar Liesch von Hornau.
01. lipca 1649Hrabia Johann Georg III nabywa w Ząbkowicach (Münsterberg) „Dzwon Ósmej Godziny” (Acht-Uhr-Glocke).
13. września 1649Do Głogówka przybywa pielgrzymka 2.000 pątników.
24. paźdz. 1650W Opawie (Troppau) odlany Dzwon Ósmej Godziny zostaje powieszony na wieży kościoła klasztornego.
22. grudnia 1650Hrabia Johann Georg III ponownie zabrania posiadania heretycznach książek. Za posiadanie grozi kara od 2 do 5 marek.
16. maja 1651

1628 - Gliniana górkaW Głogówku, w wieku 63 lat, umiera hrabia Rzeszy Johann Georg III von Oppersdorff baron von Eich i Friedstein. Do zasług wielkiego pana na Głogówku zalicza się dziś przede wszystkim skutecznie przeprowadzoną, w mieście i swoich posiadłościach, kontrreformację. Hrabia Johann Georg III był fundatorem kaplicy loretańskiej (1629), repliki Grobu Pańskiego z Jeruzalem (1634) i kościółka na Glinianej Górce (1641). Pierwszy ordynator majoratu głogóweckiego ofiarował miastu relikwie św. Kandydy (od 1641 patronka miasta) i Dzwon Ósmej Godziny (1650), a w 1642 roku ustanowił głogówecki majorat.
26. grudnia 1651Uroczyste poświęcenie kaplicy Operrsdorffów w kościele parafialnym.
15. lipca 1652Wielka powódź w mieście. Na przedmieściach Wassertorstrasse (ulica Wodna) na górnych piętrach uwięzieni zostają ludzie, do których dostęp możliwy był tylko łodziami.
03. lutego 1653Po raz drugi, po remoncie, na szczycie wieży ratusza umocowana zostaje gałka. Z dokumentów, pism i monet włożonych do niej wynika, że panem na zamku był hrabia Rzeszy Franz Eusebius I von Oppersdorff (*1623+1691), burmistrzem Georg Heinrich Frise a dziekanem Georg Karl Rotter von Löwenfeld (1646-1676).
07. paźdz. 1655Królowa polska Ludwika Gonzaga (*1611+1667) ucieka przed Szwedami z kraju i korzysta z gościny von Oppersdorffów. Król Jan Kazimierz przybywa do Głogówka 14 dni później i pozostaje do 18 grudnia (Potop szwedzki).
08. paźdz. 1655W obawie przed grabieżą, cudowny obraz Czarnej Madonny z częstochowskiej Jasnej Góry zostaje zdeponowany w klasztorze paulinów w Mochowie. Obraz pozostaje tu do wielkanocy 1656 roku.
23. listopada 1656Miasta Głogówek i Strzeleczki zawierają umowę, w której Głogówek wydzierżawia Strzeleczkom na rok, za 8 talarów, „stare i prawomocne cło miasta Głogówka w Strzeleczkach“.
19. lutego 1657Hrabia Franz Eusebius I zostaje naczelnikiem (gubernatorem) księstwa opolsko-raciborskiego.
17. marca 1659Hrabia Franz Eusebius I otrzymuje od cesarza (za wierna służbę) miejsce w Izbie Parów i złote klucze, jako wyznacznik odznaczenia.
08. grudnia 1660Dziekan głogówecki Georg Karl Rotter von Löwenfeld (1646-1676) otrzymuje insygnia biskupie.
18. lipca 1665Hrabia Franz Eusebius I otrzymuje, od cesarza Leopolda I (*1640+1705), przywilej do odbywania w Głogówku targu w dniu św. Łukasza (Lukasmarkt).
1666 Odbywa się w Głogówku śląski zjazd Książecy (sejm śląski).
08. lipca 1669Po abdykacji, polski król Jan Kazimierz, w drodze do Paryża, przebywa trzy dni na zamku w Głogówku.
02. kwietnia 1673Hrabia Franz Eusebius I otrzymuje za zasługi dla cesarstwa od cesarza obraz ozdobiony diamentami.
22. czerwca 1675Na głogóweckim zamku przebywa córka cesarza Ferdinanda III, Eleonore von Habsburg (*1653*1697), wdowa po polskim królu Michale Korybucie Wiśniowieckim (*1640+1673).
1677 Na północnej stronie rynku zostaje postawiona, jako jedna z pierwszych na śląsku, kolumna Maryjna.
26. stycznia 1680Hrabia Franz Eusebius I potwierdza, że miasto w 1679r nie było dłużne transportu należnej Oppersdorffowi soli z Wieliczki, lecz uczyniło to dobrowolnie.
17. marca 1691Po śmierci hrabiego Franza Eusebiusa I, państwo głogóweckie obejmuje najstarszy syn, hrabia Rzeszy Johann Georg IV von Oppersdorff (*1649+1693).
18. stycznia 1694W Wiedniu, w obecności króla rzymsko-niemieckiego i przyszłego cesarza Josepha I (*1678+1711), hrabia Rzeszy Franz Eusebius II von Oppersdorff (*1650+1714) żeni się z Marią hrabiną von Brandeis.
21. maja 1697Piorun uderzył w kościół parafialny niszcząc obie wieże. Zostaną odbudowane dopiero 80 lat później przez prałata Antona Borka.
10. lipca 1700Hrabia Franz Eusebius II wydaje dekret, według którego prawo do nabycia posiadłości ziemskiej, czy też do zajmowania się rzemiosłem mają wyłącznie osoby posiadające prawa miejskie miasta (tutejsze obywatelstwo i własny dom).
29. września 1707Po długotrwałej kłótni dziekana głogóweckiego Balthasara Ignatza Hoffmanna z magistratem miasta, dziekan rezygnuje z planowanej budowli własnego browaru.
24. sierpnia 1714Po śmierci bezpotomnego hrabiego Franza Eusebiusa II, wygasa śląska linia rodu von Oppersdorff. Państwo głogóweckie przypada morawskiej linii rodu, której przedstawicielem jest hrabia Rzeszy Georg Friedrich von Oppersdorff (*1653+1743).
01. czerwca 1718Hrabina Maria von Oppersdorff (z d. hrabina Brandeis) zamawia, za 1.000 guldenów reńskich, w kościele parafialnym mszę zaduszną za siebie i zmarłego męża Franza Eusebiusa II.
1726
1726 konna stacja pocztowa
Pierwsza wzmianka konnej stacji pocztowej z połączeniem do Prudnika i Koźla (Cosel).
1742 Po przejęciu władzy na śląsku przez Prusy, Głogówek staje się do 1818 roku siedzibą starosty powiatu prudnickiego oraz zostaje tu przeniesiony sąd okręgowy dla czterech powiatów i urząd finansowy.
09. lipca 1742
1742 Po przejęciu przez Prusy
Ostatnia bitwa pierwszej Wojny śląskiej (1740-42) toczy się przed murami miasta Głogówka. 1.000 austriackich huzarów, którzy wieczorem o godzinie 18tej nachodząc z Raciborza zaatakowało miasto, zostają po pięciogodzinnej bitwie zmuszeni, przez zakwaterowanych w Głogówku ułanów pod dowództwem majora von Loeben, do wycofania się. Trzy tygodnie później (28.07.) w Berlinie zostaje zawarty pokój między Prusami i Austrią. Śląsk a tym samym i Głogówek przypada Prusom.
10. czerwca 1763Podpisanie umowy pomiędzy Głogówkiem, a hrabią Rzeszy Heinrichem Ferdinandem von Oppersdorff (*1712+1782), dotyczącej budowy wodociągu.
05. paźdz. 1765Jeden z najcięższych pożarów w historii miasta niszczy 204 domy mieszkalne i powoduje szkody w wysokości 80.000 talarów. Król Friedrich II Wielki (*1712+1786) wspomaga miasto darowizną 17.392 talarów, za które ma być odbudowane 51 domów.
1773 Hrabia Heinrich Ferdinand odbudowuje szpital i buduje nowy kościół św. Mikołaja. Za czasów szóstego ordynata majoratu głogóweckiego zostaje również wybudowana biała kapliczka na drodze do Głubczyc, oraz odbudowyny lub wyremontowany kościółek na Glinianej Górce i stary Ratusz.
1775 Zaczyna działać pierwsza cegielnia w Głogówku.
16. maja 1776Powstaje, po zawieszeniu działalności po pożarze w 1765 roku, ponownie Bractwo Strzeleckie.
17. maja 1781W wieku 55 lat umiera ksiądz dziekan Anton Gregor Borek. Jemu zawdzięczamy dzisiejszy kształt kościoła parafialnego, który na własny koszt wyremontował i przyozdobił (sprowadził do Głogówka artystów Franza Sebastiniego i Johanna Schuberta).
10. grudnia 1782Po śmierci bezpotomnego hrabiego Heinricha Ferdinanda, wygasa morawska linia rodu von Oppersdorff. Państwo głogóweckie przypada czeskiej linii rodu, której przedstawicielem jest hrabia Rzeszy Joseph Wenzel von Oppersdorff (*1724+1785).
10. paźdz. 1788Król Friedrich Wilhelm II (*1744+1797) odwiedza Głogówek.
06. grudnia 1789W Głogówku urodził się Johann Sedlatzek (syn krawca), znany w ówczesnej Europie flecista, światowej sławy wirtuoz, oraz członek Instytutu Filharmonialnego we Wiedniu. Największe sukcesy odnosi w latach dwudziestych XIX wieku, występując m. in. w Neapolu przed nastepcą tronu pruskiego Wilhelmem, w Rzymie przed papieżem Piusem VII, w Parmie przed arcyksiężną Marią Luizą, w Livorno przed cesarzem meksykańskim Augustynem oraz w Paryżu przed królem francuskim Karolem X. Sedlatzek, który przez wiele lat mieszkał w Londynie, zmarł we Wiedniu 11.04.1866.
13. czerwca 1791Grad niszczy zboża i rozbija wszystkie szyby w oknach.
03. czerwca 1800Nad miastem przeszła kolejna straszna burza, a grad wielkości kaczych jajek zniszczył zasiewy i pozabijał bydło na pastwiskach.
07. lutego 1802Hrabia Rzeszy Franz Joachim von Oppersdorff (*1778+1818) zabrania głogówczanom odprawiania, pojawiających się coraz częściej, pogrzebów bez posługi duchownych.
1803 Otwarcie pierwszego państwowego Seminarium Nauczycielskiego na Górnym śląsku w Głogówku
1806
1806 Hrabia Franz Joachim von Oppersdorff
Ludwig van Beethoven (*1770+1827) przebywa w Głogówku i dedykuje hrabiemu Franzowi Joachimowi von Oppersdorff IV Symfonię B.dur Op. 60.
06. stycznia 1806Podczas wojny Prus z Francją (wojny napoleońskie) wkraczają do Głogówka wojska bawarskie, wirtemberskie, włoskie i polskie. Miasto ponosi w tym czasie szkody wojenne w wysokości 43.986 reichstalarów.
04. maja 1807Na przedmieściu kozielskim (Koseltorvorstadt) wybucha pożar, który niszczy dwa folwarki i domy w ciągu kilku ulic.
29. czerwca 1807Hrabia Marc-Marie Marquis de Bombelles (późniejszy biskup w Amiens / Francja) zostaje proboszczem Głogówka.
14. lipca 1807Pożar, który wybuchł u wdowy Fuchs na ulicy Baderstrasse, niszczy domy przy tej ulicy, siedem budynków na Rynku, tylne budynki aż do placu kościelnego oraz domy aż do bramy wodnej i trzy domy na przedmieściu. Król Friedrich Wilhelm III (*1770+1840) pomaga miastu, przekazując 9.500 talarów.
20. listopada 1808Głogówek opuszczają ostatnie oddziały wojsk uczestniczących w wojnach napoleońskich. W wojnach walczyło 86 głogówczan po stronie pruskiej. Dwóch zginęło, a czterej żołnierze zostali odznaczeni żelaznym Krzyżem.
28. listopada 1808Wprowadzono nowe przepisy miejskie. M. in. odłączono od miasta okoliczne sady.
20. lipca 1810Seminarium Nauczycielskie przenosi się do, opuszczonego przez zakonników, klasztoru franciszkańskiego.
01. lipca 1815Umiera Victor de Bombelles, syn proboszcza miasta, i zostaje pochowany na cmentarzu tzw. „Grób Francuza”.
1819 Do 1894 roku zostaje w Głogówku zakwaterowany jeden szwadron 2. śląskiego regimentu huzarów (tzw. zieloni huzarzy).
01. maja 1826Powódź niszczy mosty i groble. Szkody spowodowane przez żywioł były bardzo duże.
21. kwietnia 1829W Głogówku przychodzi na świat Hugo Schwantzer (+15.09.1886 w Berlinie), słynny muzyk i dyrygent (jego imieniem nazwano później Instytutu Muzyczny w Berlinie).
02. paźdz. 1831W domu siodlarza Gottfrieda Burghardta wybucha cholera, która zabija jego 21-letniego syna Eduarda, 49-letnią żonę Josephę oraz w końcu samego siodlarza. Na cholerę zmarło ponad 60 katolickich mieszkańców parafii głogóweckiej (nie licząc osób wyznania ewangelickiego oraz mojżeszowego). Ostatnią ofiarą epidemii była Theresia Widor, która zmarła 03. grudnia 1831. Jedną z ofiar była również żona znanego głogóweckiego artysty Josepha Pudelko.
30. czerwca 1841Uderzenie pioruna jest przyczyną dużego uszkodzenia kościoła parafialnego.
1843 Budowa szkoły ewangielickiej.
04. stycznia 1844W podgłogówieckim Kierpniu urodził się Julius Zupitza, anglista oraz założyciel angielskiej filologii w Niemczech, ordynariusz specjalny do północno-germańskich języków w Wiedniu, pierwszy profesor zwyczajny angielskiej filologii na uniwersytecie Humboldta w Berlinie, wiceprezydent towarzystwa Sheakspeara oraz doktor honorowy uniwersytetu Cambridge (+06.07.1895 w Berlinie).
31. sierpnia 1844Hrabia Rzeszy Eduard Georg von Oppersdorff (*1800+1889) kupuje były klasztor Wiese-Pauliner w Mochowie wraz z kościołem oraz folwarkiem. Kościół klasztorny hrabia przekazuje biskupowi wrocławskiemu. Powstaje tu w roku 1853 kościół parafialny dla wiosek Łąka-Pauliny, Widerowiec, Dzierżysławice, Mochów, Leśnik i Błażejowice.
29. marca 1848W Głogówku założona zostaje obrona obywatelska (Bürgerwehr) pod dowództwem majora w stanie spoczynku pana na Kierpniu i Adelenhofie Andreasa Zupitzy, która działa do wiosny 1849.
08. paźdz. 1848Podczas nocnej demonstracji ludności podgłogóweckich wiosek przeciwko feudalizmowi magnatów, popierającej demokrację oraz zjednoczenie Niemiec (Wiosna Ludów), dochodzi do ucieczki z miasta znienawidzonego dyrektora dóbr hrabiowskich, pana Küasa. Podczas kolejnych rozruchów w dniu 29 października wybito szyby w Ratuszu.
03. lipca 1850Hrabia Eduard Georg przekazuje, sekularyzowany w 1811 roku, klasztor w Mochowie Pauliner-Wiese, siostrom boromeuszkom. Powstaje tu szpital z 30 miejscami dla chorych.
30. czerwca 1851Urzędowa gazeta „Neustädter Kreisblatt“ ogłasza, że synagoga w Głogówku zostaje ustanowiona jako gminnna dla Strzeleczek, Głogówka i wiosek należacych do gminy zamkowej (Schloßgemeinde Oberglogau).
1853 Budowa szkoły dla dzieci z Oracz i Winiar.
1854 Hrabia Eduard Georg dostaje dziedziczne miejsce posła w Wyższej Izbie Parlamentu pruskiego (Preußisches Herrenhaus).
1855 Wybucha epidemia cholery, która zabija 85 mieszkańców miasta. W tym samym roku budowa nowego szpitalu na ulicy Lange Gasse, obok muru miejskiego, oraz kościoła ewangielickiego na ulicy Krappitzer Strasse.
28. lutego 1857Pożar, który strawił dom nadzorcy wieży wodnej mistrza Gurecko, poważnie uszkadza wieżę.
27. kwietnia 1857W podgłogóweckim Mionowie przychodzi na świat teolog, autor i znany górnośląski historyk, ksiądz dr Johannes Chrząszcz. Dr Chrząszcz był redaktorem naczelnym pisma „Oberschlesische Heimat” i prezesem towarzystwa historycznego „Oberschlesischer Geschichtsverein”. Zmarł 26.02.1928 w Pyskowicach (Peiskretscham).
1860 Zostaje założona linia pocztowa Głogówek-Prudnik.
11. marca 1860
1860 straż pożarna
W Głogówku założono ochotniczą straż pożarną.
1864 Otwarcie sierocinca „Hl. Schutzengel”.
1866 W wojnie przeciw Austrii poległo dwóch żołnierzy pruskich z Głogówka.
1869
1869 Synagoga
Budowa masywnej synagogi na ulicy Schulstrasse.
1871 W wojnie przeciw Francji poległo sześciu żołnierzy pruskich z Głogówka.
1871 Budowa szkoły na Oraczach (Leobschützer Strasse).
1872
1872 Seminarium Nauczycielskie
Seminarium Nauczycielskie przeprowadza się ze starego budynku klasztornego do nowego budynku na Winiarach.
16. września 1873W Głogówku zostaje założony związek militarny (stowarzyszenie byłych bojowników w wojnach o zjednoczenie Niemiec).
1874 Głogówek zostaje dołączony do kolei (połączenie Kędzierzyn-Prudnik)
13. lutego 1874Rozpoczyna się rozbiórka bramy wodnej na ul. Wassertotstrasse.
01. listopada 1874Otwarcie nowej szkoły miejskiej.
18. listopada 1874W lesie koło Buławy pojmany zostaje, dzięki pomocy urzędnika Gogolina oraz rolników Johanna Placzka i Adamietza z Kujaw, legendarny górnośląski kapitan rozbójników „Pistulka“. Pochodzący ze Strzeleczek słynny „górnośląski Robin Hood“ był poszukiwany na terenie całego śląska za 11 grabieży, morderstwo oraz próbę zabójstwa. Pistulka zostaje w Raciborzu skazany na karę śmierci i umiera 28.12.1876. Urzędnik Gogolin i rolnik Placzek, który został podczas pojmania Pistulki postrzelony, otrzymują wynagrodzenie.
1875 Budowa nowego szpitalu pomiędzy ogrodem Ollbricha oraz działką tkacza Scholza.
1882 Zaczyna działalność głogówecka cukrownia.
1885 Otwarcie wyższej szkoły chłopięcej z internatem.
11. marca 1890Początek budowy budynku pocztowego w Głogówku na Wilhelmplatz (Pl. Wolności).
13. paźdz. 1890W Głogówku przychodzi na świat kompozytor Gerhard Strecke (+08.12.1968 w Ratingen), syn wieloletniego dyrektora szkolnego oraz lokalnego historyka Josepha Strecke. Był dyrektorem Konserwatorium w Bytomiu oraz profesorem w Wyższym Instytucie Wychowania Muzycznego w Trossingen. Znany jest przede wszystkim z kompozycji muzyki orkiestrowej, symfonii oraz chóralnej.
03. czerwca 1892
1892 slub hrabiny Johanny von Oppersdorff z ksieciem Hugo von Radolin
Na ślub hrabiny Johanny von Oppersdorff z księciem Hugo von Radolin (*1841+1917) przybywa do Głogówka cesarz Wilhelm II (*1859+1941) i przebywa tu dwa dni.
24. sierpnia 1893Opady gradu powodują duże zniszczenia w mieście i okolicy. Wszystkie szyby po zachodniej stronie domów miejskich zostają wybite.
25. maja 1896W Głogówku odbywa się trzydniowe VI Walne Zebranie Towarzystwa Katolickich Nauczycieli Śląskich. W tym czasie w Głogówku istnieją: szkoła miejska (podstawowa), średnia szkoła dziewczęca, średnia szkoła chłopięca, zawodowa szkoła rzemieślnicza, zasadnicza szkoła handlowa, przedszkole oraz Seminarium Nauczycielskie.
16. lutego 1897We Wróblinie przychodzi na świat Johann Cibis (Jan Cybis) „Wielki pan polskiego malarstwa” (+13.02.1972 w Warszawie).
16. paźdz. 1898
1898 pomnik poświęcony poległym w wojnach jednoczących Niemcy
W obecności burmistrza Freyhube oraz miejscowych notabli odsłonięty zostaje pomnik poświęcony poległym w wojnach jednoczących Niemcy. Pomnik na Postplatzu (później Denkmalsplatz, Pl. Wolności) upamiętnia poległych w czasie wojny z Austrią (1866) Juliusa Prausewetter i Philippa Boschwitz oraz Franza Waliczek, Johanna Maerz, Arthura Bentke, Benno Langner, Fedora Reinboth oraz Carla Jablonsky, którzy zginęli w czasie wojny z Francją (1870/71).
1900 Połączenie telefoniczne dla początkowo dwudziestu uczestników.
20. maja 1900We wrocławskim szpitalu umiera, podczas operacji, wieloletni ksiądz głogóweckiej parafii, Alexander Tatzel, rodowity głogówczanin, który od roku 1871 sprawował tu urząd księdza parafialnego. Zasłynął z gorliwej nauki religii wśród młodzieży, żarliwych kazań, upiększenia kościoła, założenia oraz prowadzenia kilku religijnych stowarzyszeń jak i fundacji domu św. Józefa (St. Joseph Stift). Niezapomniana jest także kłótnia księdza Tatzela z wydawcą „Oberglogauer Zeitung”, Emilem Radek oraz regionalną prasą („Schlesische Volkszeitung”), która zarzucała księdzu średniowieczny styl prowadzenia parafii.
01. sierpnia 1900Ciężki wypadek podczas manewrów 4. baterii oddziału artylerii polowej na polu ćwiczeń koło Rzepcza. Artylerzysta Borsch z Kłodnicy (Klodnitz) i kawalerzysta Wystrach wpadają do dziury wykopanej pod dział i doznają skomplikowanych złamań kości oraz poważnych obrażeń wewnętrznych. Borsch otrzymuje jeszcze w tym samym dniu ostatnie namaszczenie.
12. sierpnia 1900

Głogóweckie Towarzystwo RoweroweGłogóweckie Towarzystwo Rowerowe wygrywa, po raz trzeci, wyścigi rowerowe podczas „Górnośląskich Wyścigów Niemieckich Rowerzystów“ w Bytomiu. Zbyt mała liczba rowerzystów z Głogówka plasuje głogówczan na drugim miejscu w ogólnej klasyfikacji.
26. sierpnia 1900Występ słynnego „srebrnego króla czarodziejów” Thilo (magika, mima, hipnotyzera, czytającego w myślach oraz „zaklinacza” pieniędzy) w hotelu „Baum´s Hotel“ w Głogówku.
04. września 1900Po śmierci księdza Tatzla Głogówek odwiedza po raz pierwszy przyszły proboszcz parafii głogóweckiej, ksiądz diwizyjny (Divisionspfarrer) Ludwig Hoffrichter z Poczdamu.
05. września 1900Magistrat Głogówka ustanawia prawo miejskie o nabyciu „mieszczaństwa” (obywatelstwa miejskiego). Prawo to ma przyciągnąć do miasta nowych mieszkańców.
1901 Założenie banku Sparkasse w Głogówku.
12. maja 1902Seminarium Nauczycielskie uroczyście obchodzi stulecie istnienia.
31. marca 1903Głogówek przestaje być miastem garnizonowym, którym był bez przerwy od roku 1743. Ostatnią tu zakwaterowaną jednostką wojskową jest drugi górnośląski regiment artylerii polowej Nr. 57 (Zweites Oberschlesisches Feldartillerie Regiment Nr. 57).
11. lipca 1903Jedna z największych powodzi w dziejach miasta spowodowała milionowe straty w dorzeczu Osobłogi. Most kolejowy w Racławicach Śląskich ulega zawaleniu.
12. marca 1904Urodził się Jerzy Pisarczyk. Działacz Związku Polaków w Niemczech, długoletni dyrektor Banku Spółdzielczego.
01. kwietnia 1904Przyłączenie do miasta gmin wiejskich: Oracze (Hinterdorf), Winiary (Weingasse) i gminy zamkowej (Schlossgemeinde).
26. czerwca 1904W Głogówku odbywa się dwudniowy 46. Oberschlesisches Schützenfest (Górnośląski Festyn Strzelecki), w którym udział biorą Królowie Kurkowi wszystkich miast górnośląskich.
12. września 1904Uroczyste oddanie do użytku nowej plebanii.
30. listopada 1904Na posiedzeniu Rady Miejskiej przedstawiono projekt nowego wodociągu (z Olszynki). Jako wieża ciśnień służyć miał Stockhausturm.
01. września 1905Miasto Głogówek przejmuje gazownię (dotychczasowym właścicielem był mieszczanin Müller).
1906 Instalacja sieci wodociągowej oraz budowa zakładu wodociągowego na Olczynce (Erlen) i wieży ciśnień na Hellbergu.
08. maja 1908Seria ciężkich wypadków zajmuje uwagę lokalnej prasy. W poniedziałek 4 maja, na drodze do Wierzchu, z wozu przewożącego drzewo spadają pod koła robotnik Cichon oraz parobek Klose. Klose umiera w szpitalu Paulinów w Mochowie. Dzień później spada pod koła wagonu 15 letni parobek Masur, który pomagał przy przewozie cukru - doznaje ciężkich obrażeń nóg. Tego samego dnia koło cegielni wóz przejechał parobka Hellfeuer – zmiażdżenie nóg. Po południu w środę 6 maja przed cukiernią „Willimsky” (Koselerstrasse), przez jadącą w szybkim tempie dorożkę przejechany został kulawy muzyk. Sprawca wypadku zbiegł nie udzielając rannemu pomocy.
05. sierpnia 1908Pierwsza msza święta z nowymi organami w ewangelickim kościele parafialnym w Głogówku.
08. sierpnia 1908Paul Winkler z Głogówka zdobywa pierwsze miejsce w okręgowym turnieju gimnastyki (Gauturnfest) okręgu nyskiego w Głuchołazach.
09. września 1908Podczas budowy nowego wejścia i schodów do wieży kościoła parafialnego, robotnicy znajdują w wieży, na wysokości 3 metrów, trzy dobrze utrzymane szkielety z ludzkimi czaszkami.
03. listopada 1908
1908 sąd rejonowy (Amtsgericht)
Rada Miejska uchwala zakup „ogrodu Ollbricha“ (obok szpitala) na budowę oddziału epidemologicznego. Na tym samym posiedzeniu radni wyrażają zgodę na wybudowanie budynku w którym ma znajdować się sąd rejonowy (Amtsgericht).
05. grudnia 1908Umiera Johanna Fraenkel, założycielka Związku Kobiet Ojczyzny (Vaterländischer Frauen-Verein) w Głogówku.
26. czerwca 1909Głogóweckie Towarzystwo Katolickie obchodzi jubileusz 50. lecia powstania. Z tej okazji opublikowano uroczysty list.
1910 Budowa oczyszczalni ścieków (działa do 1995 roku).
14. lipca 1912Umiera w Głogówku wyśmienity historyk ziemi głogóweckiej, porucznik w stanie spoczynku, rycerz zakonu św. Grobu, radny miasta, Ernst von Woikowsky - Biedau. Urodzony w powiecie świdnickim von Woikowsky-Biedau umiera na raka płuc w wieku 60 lat.
1913 Otwarcie sierocinca Carl-Müller-Weisenhaus
1914 Do 1918 roku trwa I wojna światowa. W wojnie poległo 254 żołnierzy z Głogówka. W walkach plebiscytowych, toczących się na Górnym śląsku do 1922 roku, polegnie dalszych 23 mieszkańców miasta.
09. lipca 1918Na potrzeby toczącej się I wojny światowej zostają zdjęte i rozbite dzwony kościelne: trzy z kościoła parafialnego, jeden z kościoła klasztornego i jeden z Rzepcza. W dniu 25 lipca przewieziono je do Prudnika.
12. listopada 1918Pod przewodnictwem Paula Hoenischa spotyka się w Głogówku 200 żołnierzy i 200 robotników, którzy dyskutują nad możliwym zagrożeniem zajęcia Górnego śląska przez siły zbrojne nowopowstałej Polski.
03. grudnia 1918W Głogówku powstaje, pod przewodnictwem adwokata dr Georga Marxa, pierwsza na Górnym śląsku, komisja, której głównym zadaniem jest przekonywanie ludności przeciw polskim dążeniom do przejęcia Górnego śląska. Wśród pierwszych członków znajdują się m. in.: burmistrz miasta dr Smikalla, ksiądz Laska, sędzia Paul Strzoda, nauczyciel Seminarium Nauczycielskiego Zimmer, urzędnik pocztowy Franz Janocha, mistrz ogrodniczy Anton Urban (ojciec słynnego Rafała Urbana), kupiec Paul Hanke, majstrowie Bialek, Kuzia i Stephan, dzwonnik kościelny Loch oraz rolnicy Koj, Nowak i Kruppa.
19. stycznia 1919Pierwsze, po zakończeniu I wojny światowej, wybory do niemieckiego parlamentu. W Głogówku na partię Zentrum głosowało 2.245 osób, na socjalistów 779, 281 na demokratów a 66 głosów oddano na niemieckich narodowców (Deutschnationale).
13. marca 1919Po opublikowaniu warunków traktatu Wersalskiego, który mówi o oddaniu niemal całego Górnego śląska Polsce, na rynku w Głogówku demonstruje ponad 1.000 mieszkańców przeciw odłączeniu Górnego śląska od Niemiec. Dziesięć dni później (23.05.) podobna demonstracja przyciąga do miasta ponad 6.000 osób. Organizatorami oraz mówcami są adwokat dr Marx, nauczyciel Zimmer oraz sędzia Paul Strzoda.
21. lutego 1920Po decyzji o przeprowadzeniu plebiscytu, do Głogówka przybywa wojsko włoskie.
24. lutego 1920Głogówek i ziemia głogówecka zostaje „odłączona” od powiatu prudnickiego i podporządkowana Międzysojuszniczej Komisji Rządzącej i Plebiscytowej. Urząd „powiatu głogóweckiego“ znajduje się w byłym klasztorze franciszkanów.
19. sierpnia 1920Protesty głogówczan przeciw dostarczaniu broni polskim powstańcom przez francuskie organy Międzysojuszniczej Komisji Plebiscytowej. Na Rynku i w sali „Zur Post“ zbiera się duża liczba protestujących mieszkańców.
17. września 1920Podczas walk plebiscytowych, na linii kolejowej Prudnik-Kędzierzyn, zostaje przez powstańców zaatakowany posterunek wartowniczy nr 141 w Głogówku i wartownik kolejowy Urbanek zostaje obrabowany ze swojej gotówki.
20. marca 1921Plebiscyt decydujący o przynależności państwowej Górnego śląska. W Głogówku za przynależnością do Niemiec głosuje 96% mieszkańców (5.093), 4% mieszkańców (226) głosuje za Polską. W głogóweckim obwodzie wyborczym wygrywa opcja niemiecka z 88 procentami ( za przynależnością do Polski głosowało 12%).
24. maja 1921Po rozwiązaniu komisariatów plebiscytowych w głogóweckim hotelu „Zur Post” założony zostaje „Komitet Dwunastu” (Zwölferausschuss). Jest to złożona z różnych partii politycznych i związków zawodowych reprezentacja polityczna Górnego śląska.
05. lipca 1921Po zakończeniu plebiscytu, zamek w Głogówku opuszcza główny dowódca Selbstschutzu (sił samoobrony) generał Karl Höfer (*1862+1939).
23. czerwca 1922Zlikwidowanie, na czas plebiscytu utworzonego, powiatu głogóweckiego i ponownie włączenie ziemi głogóweckiej do powiatu prudnickiego.
20. lipca 1922Mieszkańcy Głogówka owacyjnie witają 12 regiment reichswehry, który musiał opuścić miasto na czas plebiscytu.
03. września 1922Plebiscyt o przyszły statut, pozostałej przy Niemczech, części Górnego Śląska. W Głogówku: 3.292 osób głosuje za pozostaniem prowincji pruskiej, 122 wyborców wspiera pomysł utworzenia „Bundeslandu Oberschlesien”, (federalnego landu Górny Śląsk). W plebiscycie 93 % mieszkańców Górnego Śląska głosuje za prowincją pruską, a tylko 7 % ślązaków popiera idee „Bundeslandu„.
13. czerwca 1924Bierzmowania w Głogówku i okolicznych wioskach dokonuje arcybiskup wrocławski Adolf Bertram (*1859+1945).
1925 Likwidacja Seminarium Nauczycielskiego, działającego tu od 1803 roku. Urządzenie na miejscu seminariuam tzw. wyższej szkoły „Deutsche Oberschule”.
28. marca 1925Rusza poczta liniowa na odcinkach Głogówek-Biała, Głogówek-Głubczyce oraz Głogówek-Krapkowice.
28. czerwca 1925

700 lecie GłogówkaRozpoczynają się, trwające dwa tygodnie, uroczyste obchody 700. lecia Głogówka. W pierwszą niedzielę Głogówek odwiedza 40 tys. gości (miasto liczy wtedy 7 tys. stałych mieszkańców). Zakończenie uroczystości 12 lipca.
16. sierpnia 1926W Weimar umiera rodowity głogówczanin, prof Karl Zuschneid (*1854+1926), wybitny pedagog muzyczny.
23. sierpnia 1927Otwarcie nowo wybudowanej hali gimnastycznej oraz boiska sportowego na ulicy Krappitzer Strasse.
1929 Otwarcie lodowiska obok siedziby Bractwa Strzeleckiego. W Głogówku odbywają się Górnośląskie Mistrzostwa Jazdy łyżwiarskiej z 70 uczestnikami.
27. czerwca 1929Odsłonięcie pomnika poświęconego poległym, w czasie I wojny światowej, mieszkańcom Głogówka.
12. maja 1930Prezydent rejencji opolskiej zarządza ostatecznie pisownię nazwy miasta „Oberglogau”. Wcześniejsze formy pisowni nazwy miasta to: Ober-Glogau, Ober Glogau, Obirsten Glogau, Klein Glogau lub Wenygen Glogau.
10. listopada 1931Otwarcie szkoły rolniczej w starym budynku szpitalnym.
12. listopada 1931
1931 nowy budynek szpitalny na Hellbergu
Otwarcie nowego budynku szpitalnego na Hellbergu poprzez prezydenta Górnego śląska, dr Hansa Lukaschka (*1885+1960).
21. marca 1932Podczas uroczystych obchodów, proboszcz ks. Leo Schall poświęcił nowe dzwony kościoła parafialnego.
12. listopada 1932Otwarcie muzeum regionalnego „Rektor-Strecke-Museum“ w byłych izbach huzarów w bramie zamkowej w Głogówku. Muzeum składa się z trzech wystaw: folkloru, archiwum i muzeum szkolnego. Muzeum posiada na początku 3.000 książek oraz setki eksponatów z historii Głogówka oraz ziemi głogóweckiej.
21. marca 1934Istniejący od blisko 300 lat majorat (fideikomis) rodziny von Oppersdorff zostaje rozwiązany.
08. czerwca 1934Otwarcie basenu kąpielowego na Hellbergu.
25 kwietnia 1935Otwarcie szkoły podstawowej na Oraczach.
18 marca 1945Radzieckie samoloty bombardują Głogówek. Ratusz i znaczna część rynku zostają poważnie uszkodzone. Dzień później radzieckie wojska wkraczają do miasta.
12. maja 1945Do Głogówka przybywa z Katowic pierwsza grupa samorządowców, a wśród nich pierwszy polski burmistrz Tyralla.
01. września 1945Ponowne otwarcie przedszkola miejskiego oraz liceum pedagogicznego, które przestały działać w ostatnich dniach wojny. Już od sierpnia działa ponownie szpital na Hellbergu (w 1947 roku w szpitalu jest 60 miejsc dla chorych).
1946 Około połowa mieszkańców Głogówka zostaje wypędzonych, poprzez nowe władze polskie, z ziemi ojczystej. W 1939 roku Głogówek liczył 7.594 mieszkańców, w 1946 żyje tu jeszcze tylko 4.752 mieszkańców, w tym już około 10 procent nowo przybyłej ludności polskiej.
22. stycznia 1946Umiera Theophil Konietzny-Enden (*11.12.1881 w Radoschau), historyk Górnego śląska i autor wielu historycznych artykułów o Głogówku.
1947 Roszarnia, gazownia i zakłady elektryczne otwierają ponownie działalność. W grudniu, w piekarni pierników „Knieling” zostaje otwarta państwowa fabryka „Piast”.
29. maja 1955Miasto Fulda (Hesja) obejmuje opiekę nad Głogówkiem (Patenschaft). Rzecznikiem głogówczan zostaje hrabia Wilhelm Hans von Oppersdorff (*1896+1989), po nim w 1977r jego syn hrabia Hans Georg (*1920+2003), a od 2001r rzecznikiem głogówczan jest Günter Hauptstock.
12. stycznia 1972Umiera w mieście rodzinnym Rafał Urban, ogrodnik, znany gawędziarz, pisarz śląski, barwna postać opolskiego środowi­ska literackiego i pierwszy preze­ses Oddziału Związ­ku Literatów Pol­skich w Opolu. Urban przyszedł 24.07.1893 r. w Głogówku na świat.
27. maja 1990W pierwszych wyborach samorządowych w Polsce po upadku komunizmu, w Głogówku zostaje wybrany pierwszy niemiecki burmistrz miasta od zakończenia II wojny światowej, Hans/Jan Borsutzky. Dalsi burmistrzowie miasta wywodzący się z Mniejszości Niemieckiej, to panowie Karl Kopacz i Jan Mencler.
1995 Budowa nowej oczyszczalni ścieków.
1997 Powołanie komitetu do reaktywacji działalności Bractwa Strzeleckiego, które w 1939 zawiesiło działalność.
08. lipca 1997Powódź stulecia nad Odrą. Również Osobłoga wylewa i powoduje wiele strat na ziemi głogóweckiej.
30. maja 1998Głogówek podpisuje partnerstwo z niemieckim Rietbergiem.
06. czerwca 2001Z Fuldy do Głogówka powrócił Dzwonu Ósmej Godziny (Acht-Uhr-Glocke).
08. czerwca 2002Głogówek podpisuje partnerstwo z czeskim Vrbnem (Würbenthal).
2003 Kolumna Maryjna wraz z odrestaurowaną figurą wraca na głogówecki rynek.
paźdz. 2005 Biznesmen Robert Majcherowski za 160 tysięcy złotych nabył notarialnie zamek „Oppersdorff” w Głogówku.
26. listopada 2006Po szesnastu latach, Mniejszość Niemiecka traci w Głogówku stanowisko burmistrza. Nowym burmistrzem zostaje Andrzej Jan Kałamarz z Forum Samorządowego Powiatu Prudnickiego.
07. września 2007Powódź powoduje wiele strat w Mieście i Gminie.
Tekst „Historyczne kalendarium Głogówka oraz ziemi głogóweckiej”, autorstwa Andreasa M. Smarzly, Güntera Hauptstocka i Janusza Wiszniewskiego został opublikowany w miesięczniku   życie Głogówka, nr 1-12, rocznik 2005 oraz pod tytułem „Kalendarium der Stadt Oberglogau und des Oberglogauer Landes” w  miesięczniku „Neustädter Heimatbrief, nr 1-12, rocznik 2006.
Zmieniony: Wtorek, 25 Listopad 2008 00:43
 
Podobne artykuły: