Głogówek Online
 
29 | 05 | 2017
Kaplica Oppersdorffów przy kościele parafialnym Drukuj
Turystyka - Zabytki
Autor: Kamil Adamus   
Środa, 29 Sierpień 2007 17:11

Przylega ona do północnej ściany prezbiterium. Powstała ok. 1400 r. Pierwotnie nazywana była kaplicą Krzyża Świętego i służyła kolegiacie głogóweckiej przez 200 lat jako sala zebrań. Od 1601 r. zwana jest kaplicą Oppersdorffów.

Jest niemal równej długości co prezbiterium. Nakrywa ją sklepienie o charakterystycznym „zwichrowanym" układzie. Bogato opracowane są wsporniki. Przedstawiają one zwierzęta, aniołów lub maski ludzi. Te z południowej strony symbolizują dobro, a te z północy zło i grzech. Tak zgodnie z teologią średniowieczną przedstawiano potrzebę ewangelizacji pogańskiej północy. Wystrój rzeźbiarski wsporników głogóweckiej kaplicy jest prawdopodobnie wykonany w kręgu parlerowskim.

Przy ścianie w kaplicy uwagę przyciąga cenny zabytek, reprezentujący inną już epokę stylową: okazały nagrobek Jana Jerzego III i jego rodziców, wykonany jeszcze za życia ordynata przez działającego na służbie Opalińskich włoskiego rzeźbiarza Sebastiana Salę, datowany na 1634 r. Został wykonany z czarnego marmuru inkrustowanego marmurem różowym. Postaci wykonane są z alabastru z naturalnymi odcieniami. Przedstawiają postać Jerzego III oraz jego rodziców: Jerzego II i Izoldę. Po bokach nagrobka znajduje się kilka płyt nagrobnych członków rodziny Oppersdorffów, pochodzących z ubiegłych wieków, a w posadzce znajduje się płyta z XVII w., zamykająca wejście do grobowca. W podziemiu, pod kaplicą znajduje się krypta rodzinna Oppersdorffów. Znajduje się w niej około 40 trumien.

W 1780 r. na ścianie ołtarzowej powstaje polichromowane, iluzjonistyczne retabulum ołtarzowe. Przedstawia scenę Ukrzyżowania z Marią Magdaleną u stóp. Podczas renowacji w 2006 r. odkryto, że pierwotnie do malowidła należały jeszcze dwie postaci: Matka Bolesna i św. Jan Ewangelista. Tak więc obecnie fresk przedstawia pełną scenę biblijnego ukrzyżowania. Przypuszcza się, że fresk mógł być znacznie większy, ale w odtworzeniu całości przeszkadzają ubytki tynku powstałe w poprzednim stuleciu. Freski wykonane przez morawskiego artystę Franciszka Sebastiniego w XVIII wieku po raz ostatni były odnawiane gruntownie z przemalowaniami pod koniec XIX wieku.

Ważnymi elementami wyposażenia kaplicy są dużych rozmiarów obrazy olejne, przedstawiające portrety rodzin Oppersdorffów. Są to zbiorowe portrety rodzin poszczególnych ordynatów. Niegdyś było ich w zamku około siedmiu. Dziś znajdują się jedynie dwa, oba przedstawiające Jerzego III z dwiema kolejnymi żonami i potomstwem. Wcześniejszy powstał w 1632 r. i przedstawia ordynata z Benigną Polikseną von Promnitz, drugi namalowany został w 1642 r. i przedstawia tegoż z jego drugą żoną Esterą Barbarą von Meggau. Trzeci, obraz malowany był, jak głosił napis, w 1648 r. w Warszawie. Obecnie jest w konserwacji.

Z kaplicy poprzez drewniany balkon można dojść do pięknego balkonu wkomponowanego w prezbiterium i do pomieszczenia zwanego biblioteką W pomieszczeniu tym prałat Borek urządził bibliotekę; niestety bogaty niegdyś księgozbiór nie przetrwał do naszych czasów.

Obecnie brak również ogromnego drzewa genealogicznego, które na zlecenie Jana Karola Edwarda Oppersdorffa wyrzeźbił w siedemdziesiątych latach XIX wieku nieznany z nazwiska rzeźbiarz z Krapkowic. Niestety cienkie drewniane elementy skruszyły się i całość tej misternej struktury rozebrano, ponieważ groziła zawaleniem; jej fragment (tarcza z nazwiskami) wisi na ścianie w kaplicy.

Bogato opracowane wsporniki, przedstawiające zwierzęta, aniołów lub maski ludzi Nagrobek Jana Jerzego III i jego rodziców wykonany przez Sebastiana Salę Polichromowane, iluzjonistyczne retabulum ołtarzowe przedstawia scenę Ukrzyżowania z Marią Magdaleną u stóp
Obraz olejny, przedstawiający portret rodziny Oppersdorffów Drewniany balkon łączący się z prezbiterium Drzewo genealogiczne wykonane  przez nieznanego rzeźbiarza z Krapkowic
Zmieniony: Sobota, 29 Listopad 2008 19:52